به گزارش لسآنجلس تایمز، در یک عصر گرم ماه ژوئیه سال گذشته، یک دامدار سعی کرد با استفاده از چکش و میخ، لانه زنبوری را مسدود کند. چکش لیز خورد، جرقهای زد و قسمتی از علفهای خشک مشتعل شد. در عرض چند دقیقه، آتش بوتهزار با شرایط بسیار خشک تشدید شد و کنترل آن بسیار دشوار گشت.
خیلی زود با آتشسوزی دیگری ادغام شد و به آتشسوزی مندوسینو کامپلکس، بزرگترین آتشسوزی جنگلی در تاریخ کالیفرنیا، تبدیل شد. تقریباً نیم میلیون هکتار یا تقریباً ۷۲۰ مایل مربع را سوزاند، تا اینکه سرانجام چهار ماه بعد خاموش شد. در این حادثه یک آتشنشان کشته و چهار نفر زخمی شدند. کالیفرنیاییها ممکن است احساس کنند که در حال تحمل یک اپیدمی آتشسوزی هستند.
دهه گذشته شاهد نیمی از 10 آتشسوزی بزرگ جنگلی ایالت و هفت مورد از 10 آتشسوزی مخرب آن، از جمله آتشسوزی کمپ سال گذشته، مرگبارترین آتشسوزی جنگلی ایالت تا کنون، بوده است. یک مطالعه جدید که این هفته در مجله Earth's Future منتشر شده است، نشان میدهد که شیوع آتشسوزی در ایالت واقعی است و تغییرات اقلیمی عامل آن است.
از سال ۱۹۷۲، مساحت سالانهی آتشسوزی کالیفرنیا بیش از پنج برابر افزایش یافته است، روندی که به وضوح میتوان آن را به گرم شدن آب و هوا نسبت داد. این روند تحت سلطهی آتشسوزیهایی مانند آتشسوزی مندوسینو کامپلکس است - آتشسوزیهای عظیمی که در تابستان شروع میشوند و عمدتاً از جنگلها تغذیه میکنند. در طول پنج دههی گذشته، وسعت این آتشسوزیهای جنگلی تابستانی تقریباً ۸۰۰ درصد افزایش یافته است. این تأثیر آنقدر زیاد است که باعث افزایش کلی مساحت سوخته شده در ایالت میشود.
چرا احتمال آتشسوزیهای جنگلی در تابستان بسیار بیشتر است؟ زیرا تغییرات اقلیمی فصلها را در شمال کالیفرنیا از نو تعریف کرده است. از اوایل دهه ۱۹۷۰، تابستانها در شمال کالیفرنیا به طور متوسط حدود ۲.۵ درجه فارنهایت (۱.۸ درجه سانتیگراد) گرمتر شدهاند. ممکن است چند درجه زیاد به نظر نرسد، اما گرما رابطهای تصاعدی با آتشسوزی جنگل دارد. پارک ویلیامز، دانشمند آب و هوا در دانشگاه کلمبیا و نویسنده این مقاله، به من گفت: «هر درجه گرمایش باعث آتشسوزی بسیار بیشتری نسبت به درجه گرمایش قبلی میشود. و این واقعاً مسئله مهمی است.»
هر افزایش اضافی گرما در محیط ، تبخیر را تسریع می کند ، خاک را خشک می کند و درختان و پوشش گیاهی را تکه تکه می کند و آنها را به سوخت آماده آتش سوزی تبدیل می کند. به همین دلیل ، ویلیامز گفت ، تابستانهای داغ اساساً بر هر چیز دیگری که در شمال کالیفرنیا اتفاق می افتد غلبه دارند. حتی در طول سال مرطوب ، یک موج گرما شدید می تواند جنگل ها را خفه کند تا گویا باران باران نیفتد.
و مهم است که گرما باعث این انفجار ۸۰۰ درصدی در آتشسوزی جنگلها میشود - زیرا در میان راههای بسیاری که تغییرات اقلیمی ممکن است با محیط زیست در ارتباط باشد، گرمای اضافی یکی از سادهترین و واضحترین آنهاست. ویلیامز گفت: «گرما واضحترین نتیجه تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیتهای انسانی است.» به عبارت دیگر، مدلهای اقلیمی میگویند که تابستانهای شمال کالیفرنیا با شدت گرفتن تغییرات اقلیمی باید گرمتر شوند. و این دقیقاً همان چیزی است که دادهها نشان میدهند - و دقیقاً همان چیزی است که باعث شیوع بیسابقه آتشسوزیهای جنگلی میشود. اما این شیوع آتشسوزیهای ناشی از تغییرات اقلیمی محدود به آتشسوزیهای تابستانی در جنگلها است؛ این مقاله هشدار میدهد که به انواع دیگر محیطها یا سایر زمانهای سال گسترش نمییابد.
ویلیامز و همکارانش دریافتند که میزان منطقه سوخته غیر جنگلی - مانند درختچه و مراتع کالیفرنیای جنوبی - به میزان قابل توجهی افزایش نیافته است. و در حالی که آتش سوزی پاییزی مانند آتش سوزی کامپوزیت آتش نشانی بر این خبر حاکم است - و در حالی که شواهدی وجود دارد که نشان می دهد آنها بزرگتر می شوند - هنوز داده های کافی برای گفتن وجود ندارد که از نظر آماری قابل توجه باشد.
اما مدلهای اقلیمی نشان میدهند که آتشسوزیهای پاییزی در سراسر کالیفرنیا با ادامهی تغییرات اقلیمی که ایالت را تحت تأثیر قرار میدهد، شایعتر خواهند شد. ویلیامز گفت: «اگر ۲۰ سال دیگر دوباره به این موضوع نگاه کنید، تقریباً قطعاً خواهیم گفت که بله، آتشسوزیهای پاییزی ردپای گرمایش جهانی را دارند.» اما در حال حاضر ما هنوز در حال ظهور از محدودهی تغییرات طبیعی هستیم.» دان هنکینز، استاد جغرافیا در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در چیکو، به من گفت که میخواهد قبل از موافقت با نتایج مقاله، دادههای بیشتری را ببیند.
و او گفت که برخی تغییرات در مقیاس بزرگ در چشمانداز - مانند توقف آتشسوزیهای فصلی توسط مردم بومی - ممکن است باعث افزایش آتشسوزی شود. ویلیامز موافق بود که تغییرات اقلیمی تنها عامل بالقوه افزایش آتشسوزی در ایالت نیست. در طول قرن گذشته، آمریکاییها در مهار آتشسوزیها بهتر شدهاند، به این معنی که سوختهای قابل اشتعال ممکن است در جنگلهای ایالت انباشته شوند. اما او گفت که حتی اگر آتشسوزیها از طریق آن سوخت اضافی شعلهور شوند، اثرات تغییرات اقلیمی در این مطالعه، در این بازه زمانی، بسیار واضحتر است.
دلیلش این است که رابطه اساسی بین گرمای بیش از حد و آتشسوزیهای بیشتر هرگز در دادههای این مطالعه تغییر نمیکند؛ او گفت که این همبستگی «در 20 سال گذشته به همان اندازه 20 سال اول قوی بوده است». این نشان میدهد که در طول پنج دهه، جنگلها ثابت ماندهاند. فقط دمای هوا تغییر کرده است. ممکن است روزی فرا برسد که جنگلها تغییر کنند. ویلیامز اخیراً از برخی از دانشجویانش خواسته است تا بقای جنگلهای ایالت را تا پایان قرن تحت بدترین سناریوی آلودگی کربن شبیهسازی کنند.

آنها نمیتوانستند این کار را انجام دهند. او گفت: «اساساً غیرممکن است.» ایالت آنقدر گرم میشود که «در دهه 2070، سالهای انفرادی وجود دارد که در آن یک چهارم تا نیمی از کل منطقه جنگلی کالیفرنیا در حال سوختن است.» اما این نمیتواند اتفاق بیفتد: تا آن زمان، دیگر جنگلی برای سوختن باقی نخواهد ماند. آتشسوزیها تمام جنگلهای کالیفرنیا را از بین خواهند برد. جنگل کالیفرنیا که زمانی قدرتمند بود، جای خود را به بوتهزار، علفزار و بیابان خواهد داد - انواع اکوسیستمهایی که میتوانند پس از آتشسوزی به سرعت دوباره احیا شوند یا اصلاً هرگز نسوزند. ویلیامز گفت، این یک نتیجه قطعی نیست که تمام جنگلهای کالیفرنیا از بین بروند. این بستگی به این دارد که چگونه آلودگی کربن را اکنون و در سالهای آینده کاهش دهیم. به نظر میرسد آینده جنگلهای ایالت به ما بستگی دارد.

